Լրացուցիչ Արաջադրանք(Հայոց Լեզու,Գրականություն)

Вкус жизни

Один человек непременно хотел стать учеником истинного Мастера и, решив проверить правильность своего выбора, задал Мастеру такой вопрос:
— Можешь ли ты объяснить мне, в чём цель жизни?
— Не могу, — последовал ответ.
— Тогда хотя бы скажи — в чём её смысл?
— Не могу.
— А можешь ли ты сказать что-нибудь о природе смерти и о жизни по Ту Сторону?
— Не могу.
Разочарованный посетитель удалился. Ученики были в замешательстве: как мог их Мастер предстать в таком неприглядном свете?
Мастер успокоил их, сказав:
— Какая польза от того, что знаешь цель и смысл жизни, если ты никогда не ощущал её вкус? Лучше есть пирог, чем рассуждать о нём.
Источник: http://pritchi.ru/id_1989

                                                   Կյանքի համը

Մի մարդ անպայման ուզում էր դառնալ աշակերտ իսկական վարպետի մոտ և որոշեց ստուգել,արդյոք իր ընտրությունը ճիշտ է կատարել,  հարցրեց Վարդապետին.
- Կարող եք ինձ բացատրել, թե ինչ է կյանքի նպատակը
-Ոչ, չեմ կարող-հետևեց պատասխանը:
-Ապա գոնե ասեք ինձ, - ինչն է նրա իմաստը:
-Չեմ կարող:
- Իսկ կարող եք ասել,  թե ինչ բան է բնության մահը և կյանքը մահից հետո:
-Չեմ կարող:
Հիասթափված   այցելուն հեռացավ: Աշակերտները շփոթված էին, ինչպես կարող էր իրենց Վարպետը այդպիսի անհարմար վիճակում հայտնվել:Վարպետը հանգստացրեց նրանց, ասելով.                                                 -Ինչ օգուտ, որ  գիտես,թե որն է նպատակը և իմաստը կյանքի, եթե դու  երբեք չես զգացել նրա համը , ավելի լավ է  տորթը ուտել, քան խոսել նրա մասին:





Бог добр, но и дьявол не плох
Однажды отправился один человек исполнить обет, который дал какому-то святому. Приходит он в храм и видит — рядом со святым дьявол изображён. Положил полпесо перед дьяволом и говорит:
— Даёшь одному, дай и другому, чтоб не обиделся.
Когда он возвращался домой, на него напали разбойники, хотели его ограбить. Но тут, откуда ни возьмись — дьявол. Он и прогнал разбойников.
Источник:
 http://pritchi.ru/id_8576
Աստված լավն է,բայց սատանան էլ վատը չէ
Մի անգամ մի մարդ գնացել էր սրբի մոտ աղոտքի:Նա գնաց եկեղեցի և տեսավ,որ նկարի մեջ, սրբերի կողքին  սատանա էլ է պատկերված:Նա դրեց կես պեսո(թղթադրամ)  և ասաց.
-Տալիս ես մեկին, տուր և մյուսին,որպեսզի չվիրավորվի:
Երբ նա վերադառնում էր տուն,նրա դիմաց հայտվեցին ավազակները և ուզում էին թալանել նրան,և որտեղից որտեղ հայտնվեց սատանան:Եվ հենց նա վախեցրեց և քշեց ավազակներին  նրանք փախան:

Настоящая верность
Кошка, выходя утром на крыльцо, заявила:
— Я — самое близкое и верное Человеку существо. Я живу у него в доме, ем то же, что и он, а если он заболеет, ложусь рядом с ним и помогаю ему выздороветь.
— Легко быть верным, — проворчала Собака, вылезая из будки, — когда тебя только ласкают и гладят, позволяют гулять, где хочешь, и работать не заставляют.
— Тогда выходит, самая верная — это я, — фыркнула Крыса из-под крыльца. — Сколько Человек меня ни травит разными ядами, ни ловит капканами и крысоловками, я его никогда не покину и всегда буду жить в его доме.
Источник: 
http://pritchi.ru/id_10359

Իսկական հավատարմություն

Կատուն դուրս գալով պատժգամբ հայտարարեց.
-Ես մարդ էակի ամենամոտ և ամենահավատարիմն եմ :Ես ապրում եմ նրա տանը,ուտում եմ այն ինչ նա է ուտում,իսկ երբ նա հիվանդնում էր,պառկում եմ նրա կողքին և օգնում բուժվել:
-Հեշտ է լինել  հավատարիմ,մռթմռթաց շունը,դուրս գալով տնակից, երբ քեզ պարզապես շոյում են և թույլ են տալիս ման գալ, որտեղ,որ ուզում եմ և չեն ստիպում աշխատել:
 -ուրեմն դուրս եկավ ամենհավատարիմը դա ես եմ.
- փնչացրեց առնետը պատժգամբի տակից.-քանի դեռ մարդը, ինձ չի թունավորում տարատեսակ թույներով կամ թակարդներ դնում, ես երբեք նրան չեմ լքի  , և միշտ կապրեմ նրա տանը:

Два волка

Когда-то давно старик открыл своему внуку одну жизненную истину:
— В каждом человеке идёт борьба, очень похожая на борьбу двух волков. Один волк представляет зло: зависть, ревность, сожаление, эгоизм, амбиции, ложь. Другой волк представляет добро: мир, любовь, надежду, истину, доброту и верность.
Внук, тронутый до глубины души словами деда, задумался, а потом спросил:
— А какой волк в конце побеждает?
Старик улыбнулся и ответил:
— Всегда побеждает тот волк, которого ты кормишь.

Источник: http://pritchi.ru/id_1203


Երկու գայլ

Օրերից մեկ օր , մի ծերունի բացեց կյանքի ճշմարտությունը իր թոռան համար.
- Ամեն մարդ իր կյանքում ունի իր պայքարը, դա շատ նման է երկու գայլերի պայքարի:
Առաջին գայլը ներկայացնում է չարին, նախանձը, խանդը, վիշտը, եսասիրությունը, ամբիցիաները և սուտը:Երկրորդ գայլը ներկայացնում է բարուն, խաղաղությունը, սերը, հույսը, ճշմարտությունը, բարությունը և հավատարմությունը:
Թոռը, ընկնելով խորքերը պապիկի խոսքերից, մտածեց, և ապա հարցրեց.
- Իսկ, որ գայլը կհաղթի վեջում
Ծերունին ժպտաց և պատասխանեց.
-Միշտ կհաղթի այն գայլը, որին դու կերակրել ես:

 Всё в твоих руках

Давным-давно в старинном городе жил Мастер, окружённый учениками. Самый способный из них однажды задумался: «А есть ли вопрос, на который наш Мастер не смог бы дать ответа?» Он пошёл на цветущий луг, поймал самую красивую бабочку и спрятал её между ладонями.Бабочка цеплялась лапками за его руки, и ученику было щекотно. Улыбаясь, он подошёл к Мастеру и спросил:
— Скажите, какая бабочка у меня в руках: живая или мёртвая?
Он крепко держал бабочку в сомкнутых ладонях и был готов в любое мгновение сжать их ради своей истины.
Не глядя на руки ученика, Мастер ответил:
—Всё в твоих руках.
                                                                                                    
Источник: http://pritchi.ru/id_254


                                        Ամեն բան քո ձեռքերում է                                                                      Շատ հին ժամանակներում, հնագույն քաղաքներից մեկում  ապրում էր մի վարպետ, շրջապատված  աշակերտներով: Մի անգամ նրանցից ամենատաղանդավորը մտածեց.<< Կա այնպիսի մի  հարց, որ մեր Վարպետ չկարողանա պատասխան տալ >>                    Նա գնաց ծաղկած  մարգագետին, բռնեց ամենագեղեցիկ թիթեռնիկին և թաքցրեց  իր ափերի մեջ:  Թիթեռը իր ոտքերով կառչեց աշակերտի ձեռքից` խուտուտ տալով նրան:Աշակերտը  ժպտաց և գնաց վարպետի մոտ և հարցրեց.                                                 -Ասեք ինձ, ինչպիսի՞ թիթեռ է իմ ձեռքերում,մեռած է թե՞ ողջ.Նա ամուր բռնել էր թիթեռին փակ ձեռքի ափերով և պատրաս էր ամեն պահի սեղմել ձեռքերը հանուն իր ճշմարտության:Վարպետը չնայելով աշակերտի ձեռքերին, պատասխանեց.                         -ամեն ինչ  քո ձեռքերում է:










Սպիտակ սուտ

Բոլորն էլ ստում են անկախ տարիքից: Ես ինքս ստում եմ, բայց չեմ կարողանում երկար ժամանակ  գաղտնի պահել:Ստում եմ, երբ գիտեմ եմ, որ բարկացած են, որպեսզի խուսափեմ խնդիրներից:Իսկ, երբ գիտեմ, որ մարդը  փոքր ինչ հանգիստ է իրեն զգում, անմիջապես խոստովանում եմ եղելությունը:Կան մարդիկ, ովքեր հասկանալով իրենց սխալը, ուժ են գտնում իրենց մեջ ու խոստովանում ճշմարտությունը:Կա մարդկանց այնպիսի տեսակ, ովքեր նախընտրում են քաղցր սուտը և չեն խոստովանում:Գոյություն ունեն ստի մի քանի տեսակներ: Առաջինը պաշտպանական սուտ՝  մենք ստում ենք սեփական անձը պաշտպանելու, ինքնահաստատվելու  համար:Երանի լիներ մի այնպիսի միջավայր, որտեղ հնարավոր չէր լինի ստել: Միայն այդ դեպքում արդարությունը կիշխեր ու կգնահատվեին մարդկային արժեքները:Ինքնապաշտպանության միջոց կդառնար ոչ թե սուտը, այլ անկեղծությունն ու ազնվությունը:
Մանե Հովհաննիսյան, 11-րդ դաս.
Белый ложь

Каждый может лгать не смотря на восраст.Я тоже лгу,но  не могу держать в тайну, долгую времену.Я лгу, когда выжу, что они сердитые и убегю от проблемов.А когда выжу, что человек чувствует себя гороздо лутше,в тот время я признаюс ему во всем. Есть люди,которие, Понимая свою ошибку,наидут себе силу и принаются в правде.Есть такие люяди,которие, предпочитают сладкую ложь и не признаваются.Есть несколько видов лжи. Первая ,это можно називать  самазашитная  ложь, мы лжем, чтобы защитить свою личность, ,и стать самастаятелный.Если было бы  такое место, в которой не можно было бы лгатьолько тогда будет справедливость править мир и оценить человеческие ценности.Средство самозащиты не было бы ложь, а честность и искренность.


http://lusastx.mskh.am/?p=8001



Лев на ловле

Собака, Лев да Волк с Лисой  В соседстве как-то жили,
И вот какой Между собой                                                                                                                       Они завет все положили:
Чтоб им зверей съобща ловить,
И что наловится, все поровну делить.                                                                                                   Не знаю, как и чем, а знаю, что сначала
Лиса оленя поимала                                                                                                                                 И шлет к товарищам послов,
Чтоб шли делить счастливый лов:                                                                                                         Добыча, право, недурная!
Пришли, пришел и Лев; он, когти разминая
И озираючи товарищей кругом,
Дележ располагает
И говорит: "Мы, братцы, вчетвером.-
И начетверо он оленя раздирает.-
Теперь давай делить! Смотрите же, друзья;
Вот эта часть моя                                                                                                                                     По договору;
Вот эта мне, как Льву, принадлежит без спору;
Вот эта мне за то, что всех сильнее я;
А к этой чуть из вас лишь лапу кто протянет,
Тот с места жив не встанет".


Շունը,աղվեսը,գայլը և աղվեսը ապրում էին իրար հարևան
և որտեղից որտեղ նրանցից մեկը ասում է որ գնանք որսի
և թէ ինչ բռնենք որսի ժամանակ բաժանենք իրար մեջ:
չգիտեմ որտեղից,թէ ոնց աղվեսը բռնեց մի եղնիկ
և տարավ հարևանների մոը որպեսզի կիսեն և վայելեն որսը
եկավ եկավ և առյուծը բռնել էր մի թռչուն և հավաքել ընկերներին շուրջ բոլորը  բաժանելով բոլորին ու ասելով.                                                                                                          -մենք եղբայներ ենք այս չորսս,և չորսիս նա եղնիկ հյուրասիրեց եկեք հիմա բաժանենք ,տեսեք ընկերներ,այս մասը իմնէ,Ըստ համաձայնագրի,Այս մեկը ես սիրում եմ  պատկանում է  ինձ առանց վեճիԱյս մասը ինձ, քանի որ ես ուժեղ եմ բոլորից ,Եվ այս փոքրիկ կորը ձեզ ով չունի ոտք ձգվողՈվ չի ապրի երկար ժամանակ »:





Комментариев нет:

Отправить комментарий